Τετάρτη, 18 Απριλίου 2018

Εξωπλανήτες...μπορούμε να ζήσουμε εκτός Γης ; και πως ;

Σε αυτό το άρθρο θα δούμε τα απαραίτητα "συστατικά" που χρειάζεται η υποστήριξη και η ανάπτυξη ζωής σε ένα εξωηλιακό πλανήτη 

Ο  "Δορυφόρος Έρευνας Διάβασης Εξωπλανητών" της NASA*, (NASA’s Transiting Exoplanet Survey Satellite ή για συντομία TESS), θα προσθέσει ένα ισχυρό, νέο εργαλείο για το κυνήγι πλανητών που μοιάζουν με τη Γη. Εδώ λοιπόν στο άρθρο αυτό θα δούμε πώς οι επιστήμονες πρόκειται να εντοπίσουν κατοικήσιμους εξωπλανήτες.


Καλλιτεχνική απεικόνιση για το "Δορυφόρο Έρευνας Διάβασης Εξωπλανητών " της NASA , ένα δορυφόρο που περιφέρεται γύρω από τη Γη, και ο οποίος θα βοηθήσει τους επιστήμονες να αναζητήσουν πλανήτες έξω από το ηλιακό μας σύστημα. 
Εικόνα:  NASA/GSFC SPACE

Η εξερεύνηση για εξωπλανήτες ήταν τόσο επιτυχημένη που τώρα πλέον οι εξωπλανήτες που έχουν έως τώρα ανακαλυφθεί έχουν δικό τους περιοδικό πίνακα, ο οποίος απεικονίζει από μικρούς πλανήτες σε τροχιά γύρω από την καυτή ζώνη του μητρικού τους άστρου, έως σε αέριους γίγαντες πλανήτες (Jovian planets) που περιφέρονται σε μια μακρινή, ψυχρή ζώνη μακριά από το μητρικό τους άστρο. Μεταξύ αυτών των ακραίων τροχιών, βρίσκεται η λεγόμενη "κατοικήσιμη ζώνη", την οποία οι ερευνητές πιστεύουν ότι είναι πιθανότερο να υποστηρίζει εξωγήινη ζωή.

Για να έχει κάθε πιθανότητα να φιλοξενήσει τη ζωή, ένας πλανήτης πρέπει να πληρεί ορισμένα κριτήρια. Πρέπει να έχει τη σωστή θερμοκρασία: με ελάχιστη θερμοκρασία -15 βαθμούς Κελσίου και όχι περισσότερο από 122 ° C. Πρέπει ακόμα να έχει τουλάχιστον λίγες ημέρες ανά έτος βροχή, ομίχλη ή χιόνι, καθώς και να εκτίθεται σε κατάλληλη ποσότητα ηλιακού φωτός. Το Άζωτο και το Οξυγόνο απαιτούνται στην ατμόσφαιρα του. Ο πλανήτης θα πρέπει επίσης να στερείται βλαβερών χαρακτηριστικών που είναι θανάσιμα επικίνδυνα για τη ζωή, όπως η υπερβολικά εισερχόμενη υπεριώδης ακτινοβολία (UV) η οποία προέρχεται από το μητρικό του άστρο.


Η μάζα ως καθοριστικός παράγοντας

Μια τεχνική γνωστή ως "φωτομετρία διάβασης" αναγνωρίζει έναν πλανήτη παρατηρώντας τον όταν περνάει μπροστά από το αστέρι του, το οποίο κάνει το φως που εκπέμπεται από το αστέρι να εξασθενίζει όταν παρατηρείται από τη Γη ή από ένα διαστημικό τεχνητό δορυφόρο. Όσο μεγαλύτερος είναι ο πλανήτης, τόσο μεγαλύτερη είναι και η "βύθιση" στην ποσότητα φωτός που παρατηρείται.

Εκτός από τον Δορυφόρο Έρευνας Διάβασης Εξωπλανητών (TESS) της NASA, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος και η Ελβετική Υπηρεσία Διαστήματος θα προσθέσουν το CHEOPS (CHaracterising ExOPlanet Satellite ) στο "κυνήγι" των εξωπλανητών. Ο δορυφόρος έχει προγραμματιστεί να εκτοξευτεί στα τέλη του τρέχοντος έτους.

Η Kate Isaak είναι επιστήμονας του προγράμματος για τα CHEOPS, η οποία θα μετρήσει την πυκνότητα των ήδη παρατηρημένων εξωπλανήτων.

Η Issak περιγράφει το CHEOPS ως μια "μικρή, σχετικά φτηνή και γρήγορη αποστολή", η οποία είναι σε θέση να βασίζεται σε πληροφορίες που συλλέχθηκαν από προηγούμενες αποστολές του  Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος και της NASA, όπως η τοποθεσία, ο χρόνος της πλανητικής διάβασης, και η μάζα των εξωπλανητών. "Γνωρίζοντας πότε πρέπει να γίνει μια παρατήρηση, μπορούμε να παρατηρήσουμε ένα αστέρι λίγο πριν και αμέσως μετά το φαινόμενο της πλανητικής διάβασης, πράγμα το οποίο είναι πολύ αποτελεσματικό", δήλωσε στον ιστότοπο Seeker.


Ο Περιοδικός πίνακας των εξωπλανητών επικαιροποιημένος τον Νοέμβριο του 2017

Χρησιμοποιώντας το μέγεθος και τη μάζα ενός πλανήτη, η ομάδα της Isaak μπορεί να υπολογίσει το κύριο όγκο της πυκνότητας ενός εξωπλανήτη, καθώς και να κάνει προβλέψεις για το αν η μάζα αυτή είναι βραχώδης, αέρια ή υδάτινη.

Το CHEOPS θα μπορεί πλέον να μετράει πολύ μικρές, πλανητικές "σκιές". Μέχρι τώρα, οι μικρότεροι πλανήτες ήταν δύσκολο να μελετηθούν επειδή η βύθιση στο φως ενός αστεριού είναι τόσο ελάχιστη σχεδόν αμελητέα, όταν ένας πλανήτης περνά μπροστά του (πλανητική διάβαση).

"Αν θέλετε να παρατηρήσετε μικρούς πλανήτες, τότε πρέπει πραγματικά να πάτε ...στο διάστημα", δήλωσε η Isaak , επισημαίνοντας ότι η ατμόσφαιρα της Γης μπορεί να δυσκολέψει εξαιρετικά ορισμένους από τους ερευνητές οι οποίοι προσπαθούν να ανιχνεύσουν και να εντοπίσουν αυτό το μακρινό φως. 

Το CHEOPS έχει άλλα χαρακτηριστικά τα οποία θα του επιτρέψουν να αποκλείσει πολύ από τον "θόρυβο" που παρεμβαίνει στις παρατηρήσεις του. Μια στενά μονωμένη θήκη θα στεγάσει τα όργανα του δορυφόρου, και θα χαλαρώσει, θα φιλτράρει αν θέλετε το φως που αντανακλάται από τη Γη. Και ο ανιχνευτής φωτός και τα ηλεκτρονικά της συσκευής θα λειτουργούν σε χαμηλές θερμοκρασίες για να γίνουν πιο αξιόπιστα.

Το PLATO του ESA, το PLAnetary Transits and Oscillations of stars, είναι ένας άλλος δορυφόρος που θα βοηθήσει στην αναζήτηση των κατοικήσιμων εξωπλανητών. Είναι προγραμματισμένο να εκτοξευτεί το 2026, χρησιμοποιώντας μια μέθοδο που βασίζεται στο φαινόμενο που ονομάζεται "ακτινική ταχύτητα" για να εκτιμήσει πόσο φως μπορεί να φτάσει σε εξωπλανήτες που βρίσκονται σε τροχιά γύρω από το άστρο τους, και αν οι πλανήτες αυτοί μπορεί να είναι ευάλωτοι στις αστρικές εκλάμψεις.

Η σωστή ατμόσφαιρα

Μια ατμόσφαιρα μπορεί να μεταβάλει τη θερμοκρασία ενός πλανήτη, να κρατήσει ζωτικά αέρια όπως το Άζωτο ή το Οξυγόνο, να υποστηρίξει τη παρουσία υγρού νερού, καθώς και να προστατεύσει την επιφάνεια του πλανήτη υδάτινη και χερσαία, από την υπεριώδη ακτινοβολία (UV radiation).

Γνωρίζοντας το μέγεθος ενός πλανήτη μπορούμε να υπολογίσουμε εάν ο πλανήτης αυτός έχει ατμόσφαιρα, επειδή το μέγεθος καθορίζει τη δύναμη της βαρύτητας ενός πλανήτη, ο οποίος είναι ένας καθοριστικός παράγοντας για το αν η ατμόσφαιρα αυτή μπορεί ή όχι να υποστηρίξει τις κατάλληλες συνθήκες για ζωή.

Ωστόσο, το επόμενο βήμα για να προσδιοριστεί αν ένας πλανήτης είναι κατοικήσιμος, προσδιορίζεται από την αποκωδικοποίηση του φάσματος (το γνωστό μας ουράνιο τόξο των 7 χρωμάτων) που εκπέμπει στη Γη όταν το φως από ένα αστέρι περνά μέσα από την ατμόσφαιρα ενός πλανήτη, μια τεχνική που ονομάζεται φασματοσκοπία.

Ο φυσικός Francesco Pepe υποστηρίζει ότι η φασματοσκοπία είναι η πιο ελπιδοφόρα τεχνική για να βρεθεί ζωή πέρα από τη Γη, επειδή μπορεί να βοηθήσει τους επιστήμονες να συνειδητοποιήσουν τους τύπους μορίων που μπορεί να υπάρχουν στην ατμόσφαιρα του πλανήτη, τη θερμοκρασία του μητρικού τους αστέρα, καθώς και τη θερμοκρασία του πλανήτη.

Ο Pepe δήλωσε στον ιστότοπο Seeker ότι η φασματοσκοπία  χρησιμοποιείται εδώ και καιρό από τους παρατηρητές του ουρανού τους λεγόμενους stargazers. "Δεν ανακαλύπτουμε ξανά ή κάνουμε κάτι εντελώς νέο, απλώς προσπαθούμε να το κάνουμε καλύτερα από πριν", δήλωσε.

Ο Pepe και η ομάδα του στο Ευρωπαϊκό Νότιο Αστεροσκοπείο χρησιμοποιούν το ESPRESSO, το Echelle SPectrograph for Rocky Exoplanet and Stable Spectroscopic Observations , για τη συλλογή δεδομένων από τις εγκαταστάσεις του πολύ μεγάλου τηλεσκοπίου (Very Large Telescope) που βρίσκεται στην έρημο της Ατακάμα στη βόρεια Χιλή.

Το σήμα ένα εξωπλανήτη που φτάνει στη Γη είναι τόσο αχνό, είπε ο φυσικός Francesco Pepe, που ακόμη και ο ίδιος δυσκολεύεται να το κατανοήσει. Για να ανιχνεύσει μια ποσότητα φωτός ενός πλανήτη, ο φασματογράφος απαιτεί μια ανάλυση δύο φορές καλύτερη από την καλύτερη φωτογραφική μηχανή, των 100 megapixels, η οποία θα πρέπει να είναι τοποθετημένη μέσα σε κενό στους -130 ° C έτσι ώστε το όργανο να διατηρείται σταθερό, και να διοχετεύεται σε αυτό το εισερχόμενο φως μέσω των οπτικών ινών, οι οποίες έχουν πάχος όσο μια ανθρώπινη τρίχα.    

Ο Pepe και η ομάδα του ενεργοποίησαν το ESPRESSO τον περασμένο Δεκέμβριο, αλλά χρειάζονται αρκετούς μήνες για να τελειοποιήσουν το φασματογράφο, πριν αρχίσουν μια σοβαρή πλανητική έρευνα τον προσεχή Οκτώβριο. "Πρέπει να τεκμηριώσουμε τις επιδόσεις στις οποίες δεν έχει φτάσει καμία άλλη φωτογραφική μηχανή στο παρελθόν," είπε ο Pepe. "Πραγματικά δεν υπάρχει καμία σύγκριση με οτιδήποτε άλλο."

Τρία από τα μεγάλα ονόματα στην εξερεύνηση του διαστήματος - η NASA, η ESA και η Καναδική Διαστημική Υπηρεσία - θα συλλέξουν επίσης δεδομένα φασματογραφίας χρησιμοποιώντας το τηλεσκόπιο επόμενης γενιάς, που είναι το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb, το οποίο θα εκτοξευτεί, τελικά αν όλα πάνε καλά, την άνοιξη του 2019. Το τηλεσκόπιο είναι 100 φορές πιο ισχυρό από τον προκάτοχό του, το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble, και θα είναι σε θέση να δει μέσα από σχεδόν αδιαφανή σύννεφα σκόνης στο διάστημα.

Ο Tony Del Genio,  επιστήμονας κλιματολογίας στο  Goddard Institute for Space Studies στη NASA, δήλωσε ότι η αναζήτηση εξωπλανητών κατάλληλων για κατοίκηση, σημαίνει ότι θα πρέπει να χρησιμοποιήσουμε τη γνώση την οποία διαθέτουμε για τον μοναδικό κατοικημένο πλανήτη που γνωρίζουμε... τη Γη.

"Μόλις αρχίσουμε να μιλάμε για τη προσπάθεια που πρέπει να γίνει έτσι ώστε να καταλάβουμε τι τύποι πλανητών από τις χιλιάδες που έχουν ανακαλυφθεί θα μπορούσε να φιλοξενήσει ζωή, τότε η συζήτηση θα μετακινηθεί μακριά από την καθαρή και συνηθισμένη αστρονομία", δήλωσε ο Del Genio στον ιστότοπο Seeker.

Ο Del Genio έχει περάσει μεγάλο μέρος της καριέρας του, προσομειώνοντας, μοντελοποιώνοντας τις επιπτώσεις των αερίων του θερμοκηπίου και των αερολυμάτων στη γήινη ατμόσφαιρα. Η μοντελοποίηση αυτή είναι χρήσιμη για την προβολή των επιπτώσεων της ανθρωπογενούς υπερθέρμανσης του πλανήτη, αλλά μπορεί επίσης να βοηθήσει στην εκτίμηση των ατμοσφαιρικών συνθηκών σε έναν άλλο πλανήτη. "Κάνουμε την ίδια ερώτηση αλλά με διαφορετικό τρόπο", δήλωσε ο Del Genio.

Τίποτα δεν θα σκοτώσει τη ζωή

Πολλοί πλανήτες θα μπορούσαν να εξαιρεθούν από έναν κατάλογο κατοικήσιμων εξωπλανητών λόγω των ακραίων συνθηκών που επικρατούν στο διάστημα.
Από τους λίγους πλανήτες που μπορεί να είναι βιώσιμοι υποψήφιοι για ζωή, πολλοί από αυτούς περιστρέφονται γύρω από ερυθρούς νάνους αστέρες, επίσης γνωστούς και ως αστέρια Μ**. Οι ερυθροί νάνοι είναι πιο αμυδροί και ψυχρότεροι από τον ήλιο μας, έτσι οι εξωπλανήτες μπορούν να περιστρέφονται σε κοντινές σε αυτούς τους αστέρες τροχιές χωρίς να υπερθερμαίνονται.   

Τα αστέρια αυτά είναι νεαρά, ωστόσο, είναι επιρρεπή σε αστρικές εκλάμψεις και ισχυρό ηλιακό άνεμο, ο οποίος μπορεί να προξενήσει σοβαρές ζημιές, καθώς και να διαβρώσει την ατμόσφαιρα ενός πλανήτη. Και χωρίς ατμόσφαιρα, ένας οποιοσδήποτε πλανήτης δεν διαθέτει πλέον τις συνθήκες για να συγκρατήσει νερό, οξυγόνο και άζωτο, που χρειάζονται για να αναπτυχθεί η ζωή.

"Πολλοί από αυτούς τους πλανήτες των αστέρων φασματικού τύπου M, που πεισματικά είμαστε πολύ ενθουσιασμένοι μαζί τους, θα αποδειχθούν ότι δεν έχουν καθόλου ατμόσφαιρα ", δήλωσε ο del Genio.

Τα αστέρια τύπου M εκπέμπουν επίσης ακτίνες Χ ή υπεριώδη ακτινοβολία, τα οποία με τη σειρά τους μπορούν να βλάψουν ή να σκοτώσουν οποιαδήποτε μορφή ζωής που μπορεί ενδεχομένως να υπάρχει πάνω σε ένα εξωπλανήτη. Χωρίς μια πυκνή ατμόσφαιρα, η ζωή κινδυνεύει ακόμη περισσότερο από τη θανατηφόρα ραδιενέργεια του διαστήματος.

Η λύση, δήλωσε ο Del Genio, είναι να αναζητήσουμε πλανήτες που περιστρέφονται γύρω από θερμότερα και μεγαλύτερα αστέρια φασματικού τύπου G ή αστέρια που είναι παρόμοια με τον ήλιο μας. Οι πλανήτες που περιστρέφονται γύρω από θερμότερα αστέρια μπορούν να βρίσκονται μακρύτερα, απορροφώντας αρκετή θερμότητα για να διατηρήσουν ζωή, αλλά σε τροχιά αρκετά μακριά για να αποφύγουν οποιαδήποτε επίθεση της αστρικής δραστηριότητας που προέρχεται από το άστρο τους συστήματός τους.

Ωστόσο, είναι πιο δύσκολο να ανιχνεύσουμε έναν μικρό πλανήτη που περιφέρεται σε τροχιά γύρω από ένα αστέρι Φ.Τ.  G. Επειδή αυτά τα αστέρια είναι μεγαλύτερα και φωτεινότερα, η ελάττωση, η βύθιση όπως λέγεται  στο φως που μετράται με φωτομετρία διέλευσης, θα ήταν εξαιρετικά μικρή. Επιπλέον, επειδή ένας δυνητικά κατοικήσιμος πλανήτης βρίσκεται μακρύτερα από το μητρικό του άστρο, η τροχιά του είναι μεγαλύτερη, και συνεπώς θα περάσει μπροστά από το αστέρι του λιγότερο συχνά, θα κάνει δηλαδή λιγότερες πλανητικές διελεύσεις.

"Θα υποστήριζα ότι δεν έχουμε βρει ακόμα έναν πλανήτη που να είναι ένας σπουδαίος υποψήφιος για να φιλοξενήσει ζωή", δήλωσε ο Del Genio. "Ο λόγος για αυτό είναι ότι οι τρέχουσες τεχνικές παρατήρησης δεν είναι κατάλληλες για την εύρεση πλανητών που θα είναι οι καλύτεροι υποψήφιοι να φιλοξενήσουν ζωή."

Η εύρεση και ο χαρακτηρισμός των πλανητών που περιφέρονται σε τροχιά γύρω από αστέρες Φ.Τ.  G θα απαιτούσε τη τοποθέτηση ένας πολύ μεγάλου τηλεσκοπίου στο διάστημα, το οποίο να διαθέτει ένα όργανο, γνωστό ως Στεμματογράφος (coronograph), έτσι ώστε να εμποδίσει το μεγαλύτερο μέρος του φωτός του αστεριού. Η τεχνολογία αυτή δεν θα είναι διαθέσιμη για τουλάχιστον άλλες δύο δεκαετίες, δήλωσε ο Del Genio.

Τοποθετώντας όλα τα του κομμάτια παζλ μαζί

Σε αντίθεση με την λεγόμενη  κούρσα του διαστήματος που επικρατούσε στο παρελθόν, η αναζήτηση εξωπλανητών που μοιάζουν με τη Γη είναι μια πάρα πολύ συνεργατική προσπάθεια.

Η Isaak είπε ότι καμία αποστολή δεν έχει την απάντηση στην εξεύρεση κατοικήσιμων πλανητών. "Ανάλογα με τη μέθοδο που χρησιμοποιείτε, θα είστε προκατειλημμένοι προς ένα συγκεκριμένο είδος ανακάλυψης", δήλωσε. "Χρειάζεστε διαφορετικές αποστολές με διαφορετικές επισημάνσεις για να μπορέσετε να κάνετε διαφορετικούς τύπους χαρακτηρισμών. Μοιάζει σαν το καπέλο ενός ταχυδακτυλουργου που είναι όλο εκπλήξεις. "

Οι ερευνητές μοιράζονται πληροφορίες για εξωπλανήτες, τα οποία συλλέγονται από διάφορες αποστολές μέσω  ηλεκτρονικών αρχείων που υπάρχουν στο διαδίκτυο, τα οποία επιτρέπουν στους επιστήμονες και τους μηχανικούς να μάθουν ο ένας από τον άλλο. Η συνεργασία επιτρέπει στους ερευνητές να πάνε λίγο πίσω στο παρελθόν, και να επανεξετάσουν δεδομένα από προηγούμενες αποστολές. Για παράδειγμα, ένα πρόγραμμα εκμάθησης μηχανών ανακάλυψε πρόσφατα νέους πλανήτες - τους Kepler-80g και Kepler-90i - που προηγουμένως είχαν παραβλεφθεί από τους ερευνητές !

Ορισμένες αποστολές, όπως το CHEOPS, αφιερώνουν ένα μέρος του χρόνου τους στο διάστημα σε ερευνητές εκτός μεγάλων οργανισμών, όπως η NASA και η ESA. Οι επιστήμονες μπορούν να υποβάλλουν ερευνητικές προτάσεις στην ESA και στο Swiss Space Office, και, εάν έχουν επιλεγεί, έχουν την ευκαιρία να συλλέγουν δεδομένα - εφόσον τα όργανα του δορυφόρου μπορούν να τα μετρήσουν. "Αποτελεί μια συναρπαστική ευκαιρία για την κοινότητα", δήλωσε ο Isaak ,

Ο Del Genio συμφώνησε. "Υπάρχει κάτι πιο βαθύ", είπε. "Οι άνθρωποι συνειδητοποιούν ότι γνωρίζοντας ότι υπάρχει ζωή και αλλού είναι πραγματικά κάτι θεμελιώδες, το οποίο πρέπει να γνωρίσουμε και να θέλουμε να το γνωρίσουμε".

* Τον όρο τον αποδίδουμε στα Ελληνικά με κάθε επιφύλαξη μιας και δεν βρήκαμε στο διαδίκτυο ονομασία του στα Ελληνικά. Εαν κάποιος αναγνώστης έχει την επίσημη απόδοση παρακαλώ ενημερώστε μας στο gikasd63@hotmail.com

**Μ σημαίνει φασματικός τύπος αστέρα Μ

Απο τον :  


Ενημερωθείτε για θέματα Αστρονομίας και Επιστήμης στις ομάδες μας στο Facebook:

Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα μπλε γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.
 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

 Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com  . Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 

Για την ομάδα : @Aratosastronomy

Τρίτη, 17 Απριλίου 2018

Ετοιμαστείτε για τις εντυπωσιακές Λυρίδες

Παρατηρητές του Ουρανού

Αυτή την εβδομάδα, μπορείτε να θαυμάσετε την ετήσια βροχή μετεώρων με το όνομα Λυρίδες. Το πρωινό της Κυριακής 22 Απριλίου είναι η κορυφαία στιγμή για να τις απολαύσετε. Δοκιμάστε επίσης και στις 21 και 23 Απριλίου . Τα καλά νέα; ... το φεγγάρι θα απουσιάζει εκείνες τις ώρες..... 

Σύνθετη εικόνα των Λυρίδων και άλλων μή Λυρίδων μετέωρων πάνω από το Νέο Μεξικό τον Απρίλιο του 2012. Εικόνα: NASA / MSFC / Danielle Moser.

Η ετήσια λοιπόν βροχή μετεώρων, οι Λυρίδες... ξεκινάει! Πρόκειται για ένα ετήσιο φαινόμενο το οποίο ξεκινά να στολίζει τον νυχτερινό ουράνιο θόλο από τις 16 έως τις 25 Απριλίου. Το 2018, η κορύφωση αυτής της ουράνιας βροχής - η οποία τείνει να γίνεται ολοένα και πιο "εκρηκτική¨ όπου συνήθως διαρκεί λιγότερο από μία ημέρα - αναμένεται να γίνει το πρωί της 22ας Απριλίου, με λίγη έως καμία παρέμβαση από το φεγγάρι το οποίο θα βρίσκεται σε φάση αύξοντος μηνίσκου σε πρώτο τέταρτο (waxing moon) .

Όπου και αν βρίσκεστε στη Γη, προετοιμαστείτε για να δείτε το μεγαλύτερο αριθμό μετεώρων λίγες ώρες πριν την ανατολή.

Σύμφωνα λοιπόν με όλες τις εκτιμήσεις το ουράνιο αυτό..." ντους"  που ακούει στο όνομα Λυρίδες φαίνεται να είναι αρκετά ικανοποιητικό  για το 2018, αν και οι βροχές μετεώρων φημίζονται επειδή είναι ασταθείς, ευμετάβλητες, και γι αυτό δεν είναι πλήρως προβλέψιμες.

Ο Simon Waldram φωτογράφησε ένα μετέωρο των Λυρίδων στα Κανάρια νησιά τον Απρίλιο του 2014

Σε ένα ασέληνο ουρανό, μπορεί να δείτε από 10 έως 20 Λυρίδες την ώρα στην κορύφωση του φαινομένου το πρωί της 22ας Απριλίου. Το φεγγάρι μας δύει πριν τις πρωινές ώρες εκείνες τις ημέρες.

Για να μπορέσετε όμως να παρακολουθήσετε το μέγιστο του φαινομένου θα πρέπει να είσαστε σε όσο το δυνατόν σκοτεινό ουρανό. Δείτε στην παρακάτω εικόνα τι εννοώ.    



Μία " πύρινη βολίδα" πέφτει στη Γη. Από την NASA και τον George Varros.


Μια έξαρση των Λυρίδων είναι πάντα μια πιθανότητα, αν και δεν προβλέπεται κάτι τέτοιο για το 2018.

Το 1982, Αμερικανοί παρατηρητές είδαν μια τέτοια έξαρση του φαινομένου με  περίπου 100 μετέωρα Λυρίδων ανά ώρα. Περίπου 100 μετέωρα ανά ώρα παρατηρήθηκαν στην Ελλάδα το 1922 και στην Ιαπωνία το 1945.

Αν δείτε ένα μετέωρο, ένα πεφταστέρι όπως συνηθίζουμε να το λέμε, και  μόλις κάνετε την...ευχή σας, παρατηρήστε αν αφήνει μία έντονη ουρά  - αυτό είναι ιονισμένο αέριο το οποίο λάμπει για λίγα δευτερόλεπτα μετά το πέρασμα του μετέωρου. Περίπου το ένα τέταρτο των Λυρίδων αφήνουν πίσω τους τέτοιου είδους ουρές.

Δείτε στην εικόνα παρακάτω τις κατηγορίες των ουρανίων ¨επισκεπτών¨ του πλανήτη μας



Το ακτινοβόλο σημείο (Radiant) των Λυρίδων βρίσκεται κοντά στον λαμπρό αστέρα Βέγα
 (α της Λύρας) στον αστερισμό της Λύρας της άρπας όπως συνηθίζεται να αναφέρεται.

Εάν παρατηρήσετε τα τα ίχνη που αφήνουν πίσω τους τα μετέωρα των Λυρίδων, θα δείτε ότι φαίνονται να ακτινοβολούν από τον αστερισμό της Λύρας, κοντά στο λαμπρό αστέρα Βέγα. Το σημείο αυτό λέγεται Ακτινοβόλο σημείο (Rdiant) . Πρόκειται για μια τυχαία, μια φαινόμενη ευθυγράμμιση, επειδή αυτά τα μετέωρα αναφλέγονται στην ατμόσφαιρα περίπου 60 μίλια (100 χμ) πάνω από την επιφάνεια της Γης. Εν τω μεταξύ, ο υπέρλαμπρος αστέρας Βέγα βρίσκεται τρισεκατομμύρια φορές μακρύτερα στα 25 έτη φωτός.

Ωστόσο, η ετήσια αυτή βροχή μετεώρων  παίρνει την ονομασία της από τον αστερισμό της Λύρας όπου ανήκει ο αστέρας Βέγα .

Μία άλλη όψη του λαμπερού αστέρα Βέγα,το οποίο βρίσκεται πολύ κοντά στο ακτινοβόλο σημείο των Λυρίδων. Εικόνα : AlltheSky.

Δεν είναι αλήθεια ότι πρέπει να βρείτε οπωσδήποτε ένα ακτινοβόλο σημείο σε κάποια βροχή μετεώρων για να δείτε τα φλεγόμενα και εντυπωσιακά μετέωρα. Συγκεκριμένα δεν χρειάζεται να εντοπίσετε τον Βέγα ή τον αστερισμό της Λύρα για να παρακολουθήσετε το φαινόμενο των Λυρίδων. Οποιοδήποτε μετέωρο ορατό στον ουρανό θα εμφανιστεί απροσδόκητα, σε οποιοδήποτε μέρος του ουρανού.

Ωστόσο, γνωρίζοντας τον χρόνο που θα εμφανιστεί το ακτινοβόλο σημείο, θα βοηθηθείτε στο να γνωρίζετε καλύτερα πότε το φαινόμενο θα εμφανιστεί στον ουρανό σας. Όσο ψηλότερα ανεβαίνει ο Βέγα στον ουρανό σας, τόσο περισσότερα μετέωρα είναι πιθανό να δείτε. Να γνωρίζετε ότι ο αστέρας Βέγα βρίσκεται αρκετά πάνω από τον ουράνιο ισημερινό με απόκλιση (δ=+38°.47′.01″), γι 'αυτό και η παρατήρηση των Λυρίδων είναι καλύτερη στο βόρειο ημισφαίριο.

Κοντά στην κορύφωση του φαινομένου, ανατέλλει ο αστέρας Βέγα πάνω από τον τοπικό σας ορίζοντα - στα βορειοανατολικά - γύρω στις 9 με 10 μ.μ. τοπική ώρα (αυτή είναι η ώρα που βλέπετε στο ρολόι σας, από τοποθεσίες του Βόρειου Ημισφαιρίου). Ο Βέγα, όσο περνάει ή ώρα ¨σκαρφαλώνει¨ολοένα και πιο ψηλά στον νυχτερινό ουρανό, τείνοντας να φθάσει την μεσουράνηση του. Μέχρι τα μεσάνυχτα, ο Βέγα, μία από τις κορυφές του Θερινού τριγώνου που αναμένεται, είναι αρκετά ψηλά στον ουρανό, όπου οι μετεωρίτες  ακτινοβολούν, πηγάζουν αν θέλετε από την κατεύθυνση του, όπου και φαίνονται να ¨σκορπίζονται¨ πάνω στον ουρανό σας.

Λίγο πριν την αυγή, ο Βέγα και το ακτινοβόλο σημείο λάμπουν ψηλά στο ζενίθ του παρατηρητή, πάνω από τα κεφάλια σας πιο απλά. Αυτός είναι ένας λόγος για τον οποίο τα μετέωρα αυτά είναι πάντα πολυάριθμα πριν από την αυγή.


Πορτραίτο του Κομφούκιου 

Οι Λυρίδες έχουν τη διάκριση ότι είναι μεταξύ των παλαιότερων γνωστών φαινομένων βροχής μετεώρων. Καταγεγραμμένα αρχεία του φαινομένου αυτού χρονολογούνται επανέρχονται πριν από περίπου 2.700 χρόνια .


Οι αρχαίοι Κινέζοι λέγεται ότι είχαν παρατηρήσει τα μετέωρα των Λυρίδων να πέφτουν σαν ουράνια βροχή το 687 π.Χ.

Αυτή η χρονική περίοδο στην αρχαία Κίνα, παρεμπιπτόντως, αντιστοιχεί σε αυτό που ονομάζεται Περίοδος Άνοιξης και Φθινοπώρου (περίπου 771 - 476 π.Χ.), η παράδοση που συνδέεται με τον Κινέζο καθηγητή και φιλόσοφο Κομφούκιο, έναν από τους πρώτους που υιοθετεί την αρχή:



Μην κάνετε σε άλλους ότι δεν θέλετε να  κάνουν σε εσάς.

 Αναρωτιέμαι αν ο Κομφούκιος είδε ποτέ του τις Λυρίδες...


Ο Κομήτης Θάτσερ την 1η Ιανουαρίου 1861 (προσωμείωση) την χρονιά δηλαδή της τελευταίας του επίσκεψης στο Ηλιακό μας σύστημα.
Εικόνα: JPL Small-Body Database.

Ο κομήτης Θάτσερ (C / 1861 G1) είναι η πηγή των μετεώρων που δημιουργούν τις Λυρίδες. Κάθε χρόνο, στα τέλη Απριλίου, ο πλανήτης μας διασχίζει την τροχιακή πορεία προς τον Ήλιο, του κομήτη αυτού. Δεν έχουμε κάποιες φωτογραφίες από αυτόν επειδή η τροχιά του γύρω του από τον 'Ήλιο είναι περίπου κάθε 415 χρόνια. Ο κομήτης Θάτσερ επισκέφθηκε για τελευταία φορά το εσωτερικό ηλιακό μας σύστημα το 1861, πριν γίνει ευρέως διαδεδομένη βεβαίως η φωτογραφική διαδικασία. Ο κομήτης δεν αναμένεται να επιστρέψει μέχρι το έτος 2276.

Τα κομμάτια που απορρίπτονται από αυτόν τον κομήτη "ρυπαίνουν" την τροχιά του, και βομβαρδίζουν την ανώτερη ατμόσφαιρα της Γης με 177.000 χλμ. ανά ώρα. Τα εξατμιζόμενα αυτά κομμάτια βομβαρδίζουν την ατμόσφαιρα της Γης, και τα οποία γίνονται ορατά στον νυχτερινό ουρανό, δίνοντας μετέωρα που φαίνονται να κινούνται με σχετικά μέτρια ταχύτητα δημιουργώντας τελικά τις πανέμορφες Λυρίδες.


Αυτό συμβαίνει όταν η Γη περνάει μέσα από μια ασυνήθιστα πυκνή συστάδα από απομεινάρια του κομήτη, τα οποία δημιουργούν με τις αλληλεπιδράσεις τους με την ιονόσφαιρα του πλανήτη μας ένα μεγάλο αριθμό ορατών μετεωριτών.

Τελειώνοντας: Η ετήσια βροχή μετεώρων που ονομάζονται Λυρίδες προσφέρουν 10 με 20 μετέωρα την ώρα στην κορύφωση του φαινομένου σε μια νύχτα χωρίς φεγγάρι. Οι αριθμοί αιχμής αναμένεται να σημειωθούν το πρωί της 22ας Απριλίου 2018. Προσπαθήστε να παρακολουθήσετε τις Λυρίδες και στις 21 και στις 23 Απριλίου. Το φως του φεγγαριού δεν θα επηρεάσει σημαντικά το φαινόμενο εφέτος, επειδή θα υπάρχει στον Ουρανό πριν από τις ώρες αιχμής του φαινομένου.


Σημειώστε ότι όσο περισσότερο σκοτεινό ουρανό έχετε τόσο περισσότερο επιτυχημένη θα είναι η παρατήρησή σας. Επίσης δεν χρειάζεται να έχετε κιάλια ή τηλεσκόπιο


Από τον τον Bruce McClure
-----------------------------

Ενημερωθείτε για θέματα Αστρονομίας και Επιστήμης στις ομάδες μας στο Facebook:

. Άρατος- Παρατηρησιακή Αστρονομία Σαλαμίνας
. Αστρονομία και Επιστήμη
. Αστροβραδιές Σαλαμίνας


Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα μπλε γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.
 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

 Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com  . Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 

Γιά την ομάδα : @Aratosastronomy

Πέμπτη, 12 Απριλίου 2018

Ένα νέο πρόσωπο του πλανήτη Δία



Ο Βόρειος Πόλος του πλανήτη Δία φαίνεται εντελώς αλλόκοτος σε αυτές τις νέες φωτογραφίες από τη NASA

Υπάρχει επίσης και σχετικό βίντεο!

Η Διαστημοσυσκευή Τζούνο (Ήρα) της NASA συνεχίζει να περιφέρεται γύρω από τον μεγαλύτερο πλανήτη του Ηλιακού μας συστήματος τον Δία, και να στέλνει στη Γη συναρπαστικές, νέες έγχρωμες φωτογραφίες του γιγαντιαίου αυτού πλανήτη.

Αλλά οι επιστήμονες έχουν στη διάθεσή τους πλέον και εικόνες που δείχνουν τους θυελλώδεις πόλους του πλανήτη στο υπέρυθρο φως, οι οποίοι είναι αόρατοι στο ανθρώπινο μάτι. Οι εικόνες αυτές βοηθούν στο να εξηγηθούν τα μέχρι τώρα αινίγματα της εσωτερικής λειτουργίας του πλανήτη Δία.

Η NASA έδωσε στη δημοσιότητα την Τετάρτη ένα νέο τρισδιάστατο βίντεο, το οποίο δημιουργήθηκε χρησιμοποιώντας υπέρυθρες φωτογραφίες των πόλων του Δία. Η διαστημοσυσκευή Τζούνο καταγράφει για πρώτη φορά στην ιστορία αυτές τις μυστηριώδεις περιοχές του τεράστιου  γίγαντα πλανήτη αερίου.

"Πριν από το Τζούνο, θα μπορούσαμε μόνο να μαντέψουμε με τι θα έμοιαζαν οι πόλοι του Δία", ανέφερε σε ανακοίνωση τύπου της NASA-JPL ο Alberto Adriani, μέλος της ομάδας του Τζούνο στο Ινστιτούτο Διαστημικής Αστροφυσικής και Πλανητολογίας της Ρώμης (Rome's Institute for Space Astrophysics and Planetology).

Οι εικόνες ορατού φωτός που λαμβάνονται από τη φωτογραφική μηχανή του Τζούνο JunoCam δείχνουν ένα παράξενα συμμετρικό μοτίβο αντικυκλωνικών ή ανάστροφων καταιγίδων.

Ωστόσο, οι εικόνες υπέρυθρης ακτινοβολίας που καταγράφονται από μία συσκευή η οποία ονομάζεται Jovian Infrared Auroral Mapper ή JIRAM, βοηθούν τους ερευνητές να αναζητήσουν δεκάδες μίλια βαθιά στους πόλους του γίγαντα αερίου.

Οι πρόσφατες εικόνες που δόθηκαν στη δημοσιότητα αποκαλύπτουν το σχήμα και τη δομή αυτών των πυκνών και συναρπαστικών καταιγίδων.

Εικόνα: (NASA/SwRI/MSSS/ASI/INAF/JIRAM/Björn Jónsson/CC BY-NC-SA)

Οι επιστήμονες του προγράμματος Τζούνο (πειράματος σε επιστημονική ορολογία) έκαναν πρεμιέρα του τρισδιάστατου βίντεο, που αναφέραμε προηγουμένως, κατά τη διάρκεια της Γενικής Συνέλευσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης Γεωεπιστημών (European Geosciences Union) στη Βιέννη της Αυστρίας.

Τι αποκαλύπτουν οι εικόνες του Τζούνο για το βόρειο πόλο του Δία ;

Παρακάτω βλέπουμε ένα κινούμενο γραφικό, ένα animation, (που προβάλλεται με μεγάλη ταχύτητα) το οποίο είναι ένα από τα δύο νέα βίντεο που κυκλοφόρησε η NASA.

Τα ψυχρά και γενικά τα νέφη που βρίσκονται σε μεγάλο υψόμετρο εμφανίζονται με κόκκινο χρώμα, με θερμοκρασία -83 βαθμών Κελσίου (-118 βαθμούς Φαρενάιτ). Τα χαμηλότερα και θερμότερα νέφη τα οποία "βλέπει" ο υπέρυθρος αισθητήρας του JIRAM έχουν κίτρινο χρώμα με τη θερμοκρασία τους να ανεβαίνει στους -13 βαθμούς Κελσίου (8 βαθμούς Φαρενάιτ).
Η κινούμενη αυτή εικόνα (animation) το βίντεο δηλαδή, μεγεθύνει τις εικόνες ορατού φωτός του Δία έτσι ώστε να δείξει την τρισδιάστατη (3D) αυτή ανακατασκευή σε βίντεο, η οποία έγινε από εικόνες της συσκευής JIRAM οι οποίες λήφθηκαν κατά την τέταρτη, υψηλής ταχύτητας πτήσης γύρω από τον Δία (ή perijove) του πλανήτη στις 2 Φεβρουαρίου του 2017.
Σύμφωνα με τη NASA, οι μετρήσεις θερμοκρασίας και η αντιστοίχηση τους στην τρισδιάστατη ανακατασκευή του βίντεο "παρέχουν πληροφορίες για το πώς λειτουργούν οι ισχυροί κυκλώνες στους πόλους του Δία".
Οι μετρήσεις βαρυτικών πεδίων του Δία από τη διαστημοσυσκευή Τζούνο δίνουν στους ερευνητές μια νέα κατανόηση των εσωτερικών λειτουργιών του γίγαντα αερίου.
Μαζί με τις υπέρυθρες και μαγνητικές ενδείξεις, το Τζούνο συμβάλλει στη διάσπαση του μακρόχρονου μυστηρίου του πώς δηλαδή η απίστευτα γρήγορη 10ωρη ημέρα του Δία διαμορφώνει τα καιρικά συστήματα τα οποία ξεκινούν βαθιά μέσα από τον πλανήτη.
"Έχουμε ουσιαστικά λύσει το ζήτημα του τρόπου με τον οποίο περιστρέφεται το εσωτερικό του Δία", δήλωσε σε δελτίο τύπου ο Tristan Guillot, μέλος της ομάδας του Τζούνο στο Πανεπιστήμιο Côte d'Azur της Γαλλίας.
"Οι ζώνες και οι ταινίες που βλέπουμε στην ατμόσφαιρα οι οποίες περιστρέφονται με διαφορετικές ταχύτητες εκτείνονται σε περίπου 1.900 μίλια."
Ένα... "φλογερό" τέλος για την αποστολή Τζούνο

Εικόνα: (NASA/JPL-Caltech/SwRI/MSSS/Kevin Gill)
Η πρωταρχική αποστολή της διαστημοσυσκευής Τζούνο είναι προορισμένη να ολοκληρωθεί μετά τη 14η περιφορά του γύρω από τον Δία (perijove) στις 16 Ιουλίου του 2018. Η NASA είναι πιθανό να επεκτείνει την αποστολή κατά δύο ή τρία χρόνια, εν αναμονή μιας αναθεώρησης της όλης αποστολής 

(Ο εκπρόσωπος του διαστημικού οργανισμού δεν απάντησε στις ερωτήσεις του ιστότοπου Business Insider σχετικά με το σχέδιο της αποστολής σχετικά με τη διαστημοσυσκευή. -Το άρθρο που διαβάζετε έχει ως βασική πηγή τον ιστότοπο Business Insider )

Αλλά όλα τα καλά πράγματα πρέπει κάποτε να τελειώσουν: η NASA θα καταστρέψει τελικά το Τζούνο οδηγώντας το σε μια θανάσιμη βύθιση στα πυκνά σύννεφα του Δία.

Με τον τρόπο αυτό, ο διαστημικός οργανισμός θα διασφαλίσει ότι η διαστημοσυσκευή δεν θα συντριβή πάνω στο παγωμένο φεγγάρι του πλανήτη Δία την Ευρώπη.  

Η Ευρώπη καθώς και ένα άλλος δορυφόρος του Δία που ονομάζεται Γανυμήδης έχουν πιθανώς ωκεανούς υγρού νερού - και πιθανώς εξωγήινη ζωή - κάτω από τις επιφάνειες τους. Η NASA δεν θέλει να μολύνει τους ωκεανούς αυτούς με βακτήρια από τη Γη που έχουν ενδεχομένως προσκολληθεί στον Τζούνο.

Στο μέλλον, όμως, θα μπορούσε να στείλει μια σούπερ αποστειρωμένη αποστολή κάτω από τον πάγο για να αναζητήσει αυτή την εξωγήινη ζωή αν φυσικά υπάρχει...

Από τον DAVE MOSHER, του ιστότοπου BUSINESS INSIDER

Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα μπλε γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.
 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

 Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com  . Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 

Γιά την ομάδα : @Aratosastronomy

Οι παραξενιές του... Ήλιου


main article image
Πρόσφατα δημιουργήθηκαν 3 τρύπες στον Ήλιο, και η Γη πρόκειται να χτυπηθεί από γεωμαγνητικές καταιγίδες
Διαβάστε τι πρέπει να ξέρετε.

Το μητρικό μας άστρο άρχισε και πάλι τα... καμώματά του, και για άλλη μια φορά η Γη θα υποστεί τα αποτελέσματα. Στεμματικές οπές έχουν δημιουργηθεί στην επιφάνεια του Ηλίου , στέλνοντας γεωμαγνητικές καταιγίδες προς τη κατεύθυνση της Γης.

Η φράση "τρύπες στον Ήλιο¨ ίσως ακούγεται λίγο τρομακτική, αλλά είναι ένα φαινόμενο κάτι αρκετά συχνό, που παρατηρήται ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια του λεγόμενου "Ηλιακού ελάχιστου". Αυτή την εποχή ο Ήλιος διανύει την χαρακτηριστική του "ήρεμη περίοδο"  στον 11ετή του κύκλο δραστηριότητας του , στον οποίο βρισκόμαστε σήμερα.

Αν και οι ηλιακές κηλίδες και οι ηλιακές εκλάμψεις είναι λιγότερες και γενικά μικρότερες σε μέγεθος  όταν συμβαίνουν κατά τη διάρκεια του ηλιακού ελάχιστου, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να χτυπηθούμε εδώ στη Γη από γεωμαγνητικές καταιγίδες.


Αυτό οφείλεται στις Στεμματικές οπές*, οι οποίες είναι ψυχρότερες, και λιγότερο πυκνές περιοχές πλάσματος και ανοικτών μαγνητικών πεδίων.

Αυτές οι ανοιχτές δομές επιτρέπουν στον ηλιακό άνεμο να διαφύγει πιο εύκολα, ο οποίος με τη σειρά του μπορεί να εκτοξεύσει ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία προς τη Γη εάν η Στεμματική οπή "κοιτάει" την Γη.

Την περασμένη εβδομάδα δημιουργήθηκαν τρεις από αυτές τις οπές - στέλνοντας υψηλής ταχύτητας ηλιακό άνεμο κατευθείαν προς τη Γη. Τι σημαίνει αυτό ; Αυτό σημαίνει ηλιακές καταιγίδες - αλλά για την ώρα δεν συντρέχει λόγος ανησυχίας ως προς την ...επιβίωσή μας.


Ο εθνικός οργανισμός Ωκεανών και Ατμόσφαιρας  (National Oceanic and Atmospheric Administration-NOAA) εξέδωσε μια ανακοίνωση για μια  ηλιακή καταιγίδα επιπέδου G1 - το οποίο είναι και το χαμηλότερο επίπεδο στην ανάλογη κλίμακα.


3 coronal holes nasa
Εικόνα 2: (Solar Dynamics Observatory, NASA)

Αυτό σημαίνει ότι ο περισσότερος κόσμος δεν πρόκειται να αντιληφθεί κάτι! Μια καταιγίδα επιπέδου G1 συνήθως σημαίνει ότι θα γίνουν αισθητές μόνο οι ασθενέστερες επιπτώσεις της πάνω στη Γη.

Μπορεί να υπάρχουν κάποιες πολύ μικρές διακυμάνσεις του ηλεκτρικού δικτύου, και μικρές παρεμβολές στις δορυφορικές επικοινωνίες, όπως το GPS, το δορυφορικό διαδίκτυο και η τηλεόραση.


Μπορεί να έχετε ακούσει επίσης ότι οι γεωμαγνητικές καταιγίδες είναι υπεύθυνες για τα ξεβράσματα στις ακτές των θαλάσσιων θηλαστικών, καθώς η παρεμβολή των ηλιακών καταιγίδων στο μαγνητικό πεδίο της Γης επηρεάζει τις εσωτερικές τους "πυξίδες "

Αυτό μπορεί να μην είναι και τετελεσμένο - μια μελέτη της NASA δεν διαπίστωσε σαφή αιτιώδη συνάφεια μεταξύ των γεγονότων που αφορούν το ξέβρασμα στις παραλίες των θαλάσσιων θηλαστικών και των γεωμαγνητικών καταιγίδων.

Εάν βρίσκεστε σε υψηλά βόρεια ή νότια γεωγραφικά πλάτη, ίσως σταθείτε τυχεροί να δείτε το βόρειο ή το νότιο Σέλας, το οποίο δημιουργείται καθώς φορτισμένα σωματίδια από τις αλληλεπιδράσεις των σωματιδίων της ατμόσφαιρας με τον ηλιακό άνεμο κατευθήνονται προς τους πόλους  μέσα από τις γραμμές του μαγνητικού πεδίου της Γης, όπου αλληλεπιδρούν με την ιονόσφαιρα δίνοντάς μας μια θεαματική παράσταση με ουράνια φώτα και χρώματα.


Ο NOAA διαθέτει έναν εύχρηστο χάρτη πρόβλεψης Σέλαος από 30 λεπτά έως και 3 ημέρες μπροστά.



--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Εικόνα Νο 1. Το μαγνητικό πεδίο του Ηλίου. https://sdo.gsfc.nasa.gov/data/



*Στεμματική Οπή
Πρόκειται για φαινόμενο που παρατηρείται στο ηλιακό στέμμα. Είναι περιοχές του στέμματος χωρίς εκπομπή ακτινών Χ. Βρίσκονται σε περιοχές που χαρακτηρίζονται από ανοικτές μαγνητικές γραμμές, σε αντίθεση με την υπόλοιπη δομή του στέμματος, που χαρακτηρίζονται από βρόχους πλάσματος παγιδευμένους γύρω από κλειστές μαγνητικές γραμμές, οι οποίες συνδέουν περιοχές αντίθετης πολικότητας που αρχίζουν και καταλήγουν στη φωτόσφαιρα. Επίσης οι στεμματικές οπές χαρακτηρίζονται από χαμηλή θερμοκρασία και πυκνότητα σε σύγκριση με τις τιμές που χαρακτηρίζουν το στέμμα, γεγονός που δείχνει ότι η ενέργεια που τους παρέχεται από τη φωτόσφαιρα μέσω των ακουστικών κυμάτων καταναλίσκεται στην επιτάχυνση των σωματιδίων του ηλιακού ανέμου.



Από τον MICHELLE STARR  

Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα μπλε γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.
 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

 Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com  . Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 

Γιά την ομάδα : @Aratosastronomy