Πέμπτη, 24 Μαΐου 2018

Υπάρχει άραγε αντίστοιχος Πολικός αστέρας στον πλανήτη Άρη ;

Θα έχουν οι μελλοντικοί εξερευνητές του Άρη  ένα Βόρειο Αστέρι για να τους καθοδηγεί; 

Καθώς ο ήλιος δύει πάνω από το έρημο τοπίο στον κόκκινο πλανήτη, τα αστέρια αρχίζουν σιγά σιγά να εμφανίζονται. Εικόνα από το Mars rover Spirit, 2005, μέσω της NASA.

Ο Άρης είναι φωτεινότερος εφέτος από ότι το 2003

Το Βόρειο Αστέρι για τη Γη είναι ο Πολικός αστέρας. Ο γειτονικός μας πλανήτης, ο Άρης, έχει το ίδιο βόρειο αστέρι με τη Γη; Εάν όχι, υπάρχει στον ουρανό του κάποιο αστέρι που να βρίσκεται κοντά στον Βόρειο γεωγραφικό του Πόλο;

Κάθε πλανήτης στο ηλιακό μας σύστημα γυρίζει γύρω από ένα υποθετικό άξονά. Η περιστροφή της Γης είναι αυτή που καθορίζει το μήκος της ημέρας μας, η οποία και διαρκεί περίπου 24 ώρες. Εάν προεκτείνετε αυτή την υποθετική γραμμή του άξονα περιστροφής ενός πλανήτη προς το διάστημα - σε βόρεια κατεύθυνση όπως μετριέται από το γήινο βορρά - θα μπορούσε να δείχνει ένα αστέρι που το οποίο θα έπρεπε να είναι ορατό. Ή, ίσως και να μην υπάρχει εκει κοντά ένα άστρο που να μπορούμε να το δούμε.


Στο διάγραμμα αυτό, το βέλος δείχνει προς το Βόρειο αστέρι. Το ύψος του πάνω από τον ορίζοντα σας εξαρτάται από το γεωγραφικό πλάτος (θ). Εικόνα μέσω του solar.physics.montana.edu.

Τα αστέρια αυτά τα ονομάζουμε Πολικά ή Βόρεια αστέρια. Στη Γη, ο αστέρας του βόρειου πόλου - ο οποίος απέχει λιγότερο από μία μοίρα από τον βόρειο ουράνιο πόλο - είναι ο αγαπημένος στο ευρύ αστρόφιλο κοινό Πολικός αστέρας (Polaris). Οι ...πρόσκοποι και οι πεζοπόροι γνωρίζουν πως να να χρησιμοποιούν τον Πολικό αστέρα για να βρουν τον αληθή ή γεωγραφικό Βορρά, όταν οι πυξίδες αποτύχουν*.

Εν τω μεταξύ, το νότιο ημισφαίριο της Γης δεν διαθέτει ανάλογο Νότιο αστέρι. Το πλησιέστερο ορατό αστέρι στον νότιο ουράνιο πόλο της Γης είναι περίπου 9 μοίρες μακριά από τον νότιο ουράνιο πόλο.

Έχει λοιπόν ο Άρης  βόρειο ή νότιο αστέρι; Η απάντηση είναι ... όχι. Δεν υπάρχει κάποιο  φωτεινό Βόρειο αστέρι, παρά μόνο ένα αμυδρό Νότιο άστρο στους ουρανούς του Άρη.


Η κλίση του άξονα Γης είναι περίπου 23 1/2 μοίρες. Η κλίση του άξονα στον Άρη είναι περίπου 25 μοίρες. Ωστόσο, οι άξονες περιστροφής τόσο της Γης όσο και του Άρη δεν κλίνουν προς την ίδια κατεύθυνση, όπως στο διάγραμμα, συνεπώς ο Άρης δεν έχει το ίδιο Βόρειο Αστέρι με τη Γη.

Στο βόρειο ουρανό, του Άρη, ο καλύτερος υποψήφιος για ένα πάρει τη θέση ενός βόρειου άστρου βρίσκεται στο ουράνιο του θόλο περίπου μισή μοίρα από τον βόρειο ουράνιο πόλο του Άρη. Αυτός ο αστέρας -φαινομενικά από την προοπτική ενός παρατηρητή στον Άρη -  είναι πιο κοντά στον ουράνιο πόλο από ότι ο Πολικός Αστέρας στο βόρειο ουράνιο πόλο της Γης. Ενώ όμως ο Πολικός Αστέρας είναι σχετικά φωτεινός (Ο 50ος φωτεινότερος από όλα τα αστέρια στον νυχτερινό ουρανό), το αστέρι κοντά στον βόρειο ουρανό πόλο του Άρη είναι αμυδρό.

Στην πραγματικότητα, αυτό το αστέρι ίσα που βρίσκεται μέσα στο λεγόμενο οριακό μέγεθος, στο όριο δηλαδή στο οποίο ένας παρατηρητής μπορεί να δει ένα αμυδρό αντικείμενο .

Ο Βόρειος Πόλος του Άρη "δείχνει" ένα σημείο στον ουρανό που βρίσκεται περίπου στο μέσο της απόστασης ανάμεσα στο αστέρα Ντένεμπ, το φωτεινότερο (α) αστέρι στον αστερισμό του Κύκνου και τον Αλντεραμίν, το φωτεινότερο (α) αστέρι στον αστερισμό του Κηφέα. Κάντε κλικ εδώ για να δείτε τη θέση του βορείου ουράνιου πόλου του Άρη ανάμεσα στους αστερισμούς Κύκνος και Κηφέα.

Εν τω μεταξύ, στο νότιο ουρανό του Άρη, ο αστέρας κ στον αστερισμό Ιστία είναι μόνο περίπου τρεις μοίρες από τον άξονα του Αρειανού νότιου ουρανού. Δεν είναι τόσο κοντά όσο  είναι ο Πολικός Αστέρας στον βόρειο ουράνιο πόλο της Γης, συν ότι το αστέρι αυτό έχει μέτρια φωτεινότητα, δεν είναι δηλαδή τόσο φωτεινό όσο είναι ο ο Πολικός Αστέρας στον πλανήτη μας.

Οι μελλοντικοί άποικοι του Άρη δεν πρόκειται να έχουν ένα φωτεινό Βόρειο άστρο - όπως ο Πολικός αστέρας - για να τους καθοδηγεί...

Από την άλλη πλευρά, εάν μπορούσατε να σταθείτε κάτω από τον έναστρο ουρανό του Άρη, θα βλέπατε κάποια άλλα ενδιαφέροντα πράγματα!

Η Γη και το φεγγάρι μας, όπως φαίνονται από τον Άρη από το ρομποτικό όχημα (ρόβερ)"περιέργεια"  ( Curiosity rover) το 2014. Από τον Άρη θα βλέπατε με γυμνό μάτι τόσο τη Γη όσο και τη Σελήνη. Διαβάστε περισσότερα για αυτήν την εικόνα.

Όπως φαίνεται από τον Άρη, θα μπορούσατε να δείτε τη Σελήνη σε τροχιά γύρω από τη Γη μία φορά κάθε μήνα. Από τη Γη όμως δεν μπορούμε να δούμε με γυμνό μάτι κανένα από τους δορυφόρους άλλων πλανητών. Αυτό λοιπόν είναι ένα εκπληκτικό θέαμα για όσους φυσικά βρεθούν κάποτε (και αν) πάνω στο Άρη. Φανταστείτε, τόσο η Γη όσο και το φεγγάρι μας θα φαίνονται σαν συνηθισμένα αστέρια.

Γενικά, η Γη όπως φαίνεται από τον Άρη μάλλον θα μοιάζει με την άποψή μας για τον πλανήτη Αφροδίτη όπως φαίνεται από τη Γη. Με αυτό εννοούμε ότι - όπως η Αφροδίτη σε σχέση με τη Γη - η Γη σε σχέση με τον Άρη είναι ένας εσωτερικός πλανήτης. Περιφέρεται πιο κοντά στον Ήλιο από oτι ο Άρης. Έτσι η Γη, όπως φαίνεται από τον Άρη, θα ήταν ένα πρωινό ή ένα βραδινό αστέρι, θα ήταν δηλαδή είτε αυγερινός είτε αποσπερίτης, ακριβώς όπως η Αφροδίτη φαίνεται από τη Γη μας.

Η Γη και η Σελήνη στον Άρη θα εμφανίζονταν ως αστέρια στα μάτια μας. Οι παρατηρητές που θα βρίσκονταν εκεί, θα βλέπουν με τα τηλεσκόπια τους  μερικές φορές τη Γη και τη Σελήνη όπως ακριβώς και τον πλανήτη Αφροδίτη....συνήθως σε φάση μηνίσκου 

Συνεπώς ... δεν υπάρχει Βόρειο Αστέρι για στον ουρανό του Άρη. Όμως οι αρειανοί ...παρατηρητές (γήινοι που πιθανόν να βρεθούν στον Άρη μη μας παρανοήσετετου ουρανού θα έχουν αρκετά πράγματα για να θαυμάσουν!

Εδώ βλέπουμε τα δύο μικροσκοπικά φεγγάρια του Άρη τον Φόβος και τον Δείμο - όπως φαίνεται από την επιφάνεια του Άρη. Ο Φόβος είναι ο φωτεινότερος, ενώ ο  Δείμος είναι πιο αμυδρός. Από τον Άρη, θα βλέπατε αυτά τα δύο φεγγάρια ψηλά στο νυχτερινό σας ουρανό και κατά μήκος του. Η εικόνα λήφθηκε από το Ρομποτικό όχημα "Πνεύμα" (Mars Rover Spirit) στις 26 Αυγούστου του 2005. Διαβάστε περισσότερα για αυτήν την εικόνα.

Mars' larger moon, Phobos, eclipsing the sun, as seen by NASA's Mars rover Opportunity.  Read more about this image.
.Ο δορυφόρος του Άρη Φόβος κατά τη διάρκεια μιας ηλιακής έκλειψης την οποία προκαλεί ο ίδιος όπως λήφθηκε από το ρομποτικό όχημα της ΝΑΣΑ "Ευκαιρία" (NASA’s Mars rover Opportunity). Διαβάστε περισσότερα για αυτή τη φωτογραφία.
 Από την Deborah Byrd
--------------------*--------------------

Επεξηγήσεις:
*Οι πυξίδες εντοπίζουν τον Βόρειο ή Νότιο μαγνητικό Βορρά και όχι τον αληθή Βορρά. Μερικές φορές διάφορες αιτίες όπως επηρεασμοί από μεταλλικά αντικείμενα, επιδρούν στη μαγνητική πυξίδα αυξάνοντας το σφάλμα της, με συνέπεια να μην δείχνει με σαφήνεια τον (μαγνητικό) Βορρά ή Νότο.

……………….*………………..
Ενημερωθείτε για θέματα Αστρονομίας και Επιστήμης στις ομάδες μας στο Facebook:


Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα μπλε γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.
 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

 Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com  . Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 

Για την ομάδα : @Aratosastronomy

Τετάρτη, 23 Μαΐου 2018

Η επιστημονική ομάδα του διαστημικού τηλεσκοπίου Hubble καταρτίζει έναν πλήρη κατάλογο από γαλαξίες ορατούς και στο υπεριώδες φως

50 γαλαξίες μέσα στην κοσμική μας γειτονιά έχουν μελετηθεί εκτενώς πάνω σε εικόνες τόσο στο ορατό όσο και στο υπέρυθρο φως.     


Έξι από τους 50 κοντινούς μας γαλαξίες που παρουσιάζονται εδώ αποτελούν μέρος της έρευνας Hubble Space Telescope’s Legacy Extragalactic UV Survey (LEGUS)). Εικόνα: NASA / ESA / LEGUS

Το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της Εθνικής Υπηρεσίας Αεροναυπηγικής και Διαστήματος (NASA) και του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ΕΟΔ) προσφέρουν μια μοναδική υπεριώδη προοπτική όταν μελετούν ουράνια αντικείμενα, η οποία έχει χρησιμοποιηθεί από μια διεθνή ομάδα αστρονόμων για την παραγωγή μιας έρευνας γύρω από κοντινούς γαλαξίες που μέσα τους δημιουργούνται νέα άστρα. Συνδυάζοντας πρόσφατες αλλά και παλαιότερες αρχειοθετημένες παρατηρήσεις του ΔΤ Hubble, οι αστρονόμοι έχουν πλέον δημιουργήσει την πιο ολοκληρωμένη συλλογή γαλαξιών στους οποίους γεννιόνται αστέρια, με εικόνες εξαιρετικά υψηλής ανάλυσης.

50 σπειροειδείς και νάνοι γαλαξίες στη συμπαντική μας γειτονιά, παρατηρήθηκαν ως μέρος αυτής της έρευνας, και τώρα πλέον μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως μια  πολύτιμη πηγή σε περίπτωση που οι επιστήμονες επιλέξουν να μελετήσουν την πολυπλοκότητα του σχηματισμού των αστεριών, καθώς και της εξέλιξης των γαλαξιών. Το έργο έχει την ονομασία: Legacy ExtraGalactic UV Survey (LEGUS) και έχει συγκεντρώσει μεγάλο αριθμό δεδομένων για το θέμα αυτό. Το πρόγραμμα LEGUS (ακρωνύμιο) έχει συσσωρεύσει καταλόγους αστέρων για καθέναν από τους γαλαξίες LEGUS, καθώς και καταλόγους από αστρικά σμήνη για 30 από αυτούς τους γαλαξίες, και έχει συμπεριλάβει επίσης και τις εικόνες τους.      

"Δεν υπήρξε ποτέ ξανά κάποιο αστρικό σμήνος και ένας αστρικός κατάλογος που περιελάμβανε παρατηρήσεις στο υπεριώδες φως", εξηγεί η επικεφαλής της έρευνας Daniela Calzetti από το Πανεπιστήμιο Amherst της Μασαχουσέτης των ΗΠΑ. "Το υπεριώδες φως είναι ένας σημαντικός "ιχνηλάτης" ο οποίος ανιχνεύει τούς νεότερους και πιο καυτούς αστρικούς πληθυσμούς, από τους οποίους οι αστρονόμοι χρειάζονται να αντλούν στοιχεία για τις ηλικίες των αστεριών, σχηματίζοντας έτσι ένα πλήρες αστρικό ιστορικό. Η ...συνέργεια των δύο καταλόγων συνδυάζει μια άνευ προηγουμένου δυνατότητα για την κατανόηση του σχηματισμού των αστεριών".

" Η περισσότερη ποσότητα από το φως που παίρνουμε από το Σύμπαν προέρχεται από αστέρια, αλλά ακόμα δεν κατανοούμε τις πολλές ας τις πούμε απόψεις για το πώς σχηματίζονται τα αστέρια", λέει το μέλος της ομάδας Elena Sabbi του Ινστιτούτου Επιστήμης του Διαστημικού Τηλεσκοπίου (Space Telescope Science Institute) στη Βαλτιμόρη του Μέριλαντ, στις Ηνωμένες Πολιτείες. "Αυτό είναι ακόμη και το κλειδί για την ύπαρξή μας - γνωρίζουμε ότι η ζωή δεν θα υπήρχε δεν είχαμε ένα αστέρι γύρω μας".

Οι στόχοι του προγράμματος LEGUS,  -τα ουράνια αντικείμενα δηλαδή -επιλέχθηκαν προσεκτικά από 500 υποψηφίους από τους οποίους δημιουργήθηκαν δεδομένα πάνω σε έρευνες εδάφους, και οι οποίοι στόχοι βρίσκονται σε απόσταση που κυμαίνεται μεταξύ 11 και 58 εκατομμυρίων ετών φωτός από τη Γη. Μια ποικιλία συνθηκών ελήφθησαν υπόψη κατά τη διάρκεια της διαδικασίας επιλογής, συμπεριλαμβανομένης της μάζας, του ρυθμού σχηματισμού αστεριών καθώς και της αφθονίας στοιχείων βαρύτερων από το Υδρογόνο και το Ήλιο. Ο κατάλογος των αντικειμένων υπεριώδους ακτινοβολίας που συλλέχθηκαν από τη διαστημοσυσκευή Galaxy Evolution Explorer (GALEX) της NASA διαδραμάτισε βασικό ρόλο στη βασική μελέτη του ΔΤ Hubble.

Η διάσημη φωτογραφική μηχανή Ευρέως Πεδίου 3 του ΔΤ Hubble (Hubble’s Wide Field Camera 3) και η προηγμένη του κάμερα για έρευνες (Advanced Camera for Surveys) χρησιμοποιήθηκαν σε διάστημα ενός έτους για να απεικονίσουν τους γαλαξίες, τους πιο ογκώδεις νεαρούς αστέρες τους, καθώς και τα αστρικά τους σμήνη σε ορατό και υπεριώδες φως. Τα αρχειακά δεδομένα που συλλέχθηκαν στο παρελθόν από το ΔΤ Hubble συγχωνεύθηκαν επίσης για να μας "διηγηθούν¨όλη την...ιστορία.

Ο NGC 4258 είναι ένας μεγάλος σπειροειδής γαλαξίας στον οποίο παρατηρήται έντονος αστρικός σχηματισμός, και ακτινοβολεί έντονα σε ορατό και υπεριώδες φως. Εικόνα: NASA / ESA / LEGUS

Οι αστρικοί κατάλογοι περιέχουν 8.000 νεαρά αστρικά σμήνη με ηλικίες από 1 έως περίπου 500 εκατομμύρια χρόνια. Αυτές οι ομάδες είναι έως και δέκα φορές πιο μαζικές από ακόμη και από το μεγαλύτερο αστρικό σύμπλεγμα που παρατηρήθηκε ποτέ στον Γαλαξία μας. Οι αστρικοί κατάλογοι επίσης αποτελούνται από 39 εκατομμύρια αστέρια, με μάζες οι οποίες ξεκινούν από περίπου πέντε φορές τη μάζα του Ήλιου μας. Τα αστέρια που παρατηρούνται στο ορατό φως έχουν ηλικίες που κυμαίνονται από 1 εκατομμύριο έως αρκετά δισεκατομμύρια χρόνια. Τα νεότερα αστέρια που έχουν ηλικίες μεταξύ 1 και 100 εκατομμυρίων ετών εκπέμπουν το μεγαλύτερο μέρος του φωτός τους στην υπεριώδη ακτινοβολία.

"Προσφέρουμε επίσης υπολογιστικά μοντέλα για να βοηθήσουμε τους αστρονόμους να ερμηνεύσουν τα δεδομένα για τα άστρα και τα αστρικά σμήνη τα οποία υπάρχουν στους καταλόγους", λέει η Sabbi. "Οι ερευνητές, για παράδειγμα, μπορούν να διερευνήσουν τον τρόπο με τον οποίο σχηματίστηκε ένα αστέρι σε έναν συγκεκριμένο γαλαξία ή σε ένα σύνολο γαλαξιών. Μπορούν επίσης να συσχετίζουν τις ιδιότητες των γαλαξιών με το σχηματισμό των αστεριών τους. Μπορούν ακόμα να αντλήσουν πληροφορίες για την ιστορία σχηματισμού των αστεριών των γαλαξιών τους. Οι εικόνες στην υπεριώδη ακτινοβολία μπορούν επίσης να βοηθήσουν τους αστρονόμους να αναγνωρίσουν τα προγονικά αστέρια των Υπερκαινοφανών που βρίσκονται στα δεδομένα. "

O σπειροειδής γαλαξίας M74 
Εικόνα:Documentary Photo Gallery of Descubre Foundation 

Ένα από τα θεμελιώδη ερωτήματα που οι αστρονόμοι ελπίζουν να απαντήσουν με τη βοήθεια αυτής της έρευνας είναι η σχέση μεταξύ του σχηματισμού των αστεριών και των μεγάλων αστρικών δομών, παραδείγματος χάριν των σπειροειδών βραχιόνων, που αποτελούν έναν γαλαξία. "Όταν κοιτάζουμε έναν σπειροειδή γαλαξία, συνήθως δεν βλέπουμε μόνο μια τυχαία κατανομή των αστεριών", λέει ο Calzetti. "Είναι μια πολύ συμμαζεμένη δομή, είτε πρόκειται για σπειροειδή βραχίονα είτε για δακτυλίους, και αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τους νεότερους αστρικούς πληθυσμούς. Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν πολλές ανταγωνιστικές θεωρίες για τη σύνδεση των μεμονωμένων αστεριών που βρίσκονται μέσα σε μεμονωμένα αστρικά σμήνη σε αυτές τις συντεταγμένες δομές.

"Βλέποντας γαλαξίες με πολύ μεγάλη λεπτομέρεια - τα αστρικά σμήνη δηλαδή - καθώς επίσης παρατηρώντας τη σύνδεση τους με μεγαλύτερες δομές, προσπαθούμε να προσδιορίσουμε τις φυσικές παραμέτρους που αποτελούν τη βάση αυτής της ταξινόμησης των αστρικών πληθυσμών μέσα στους γαλαξίες. Η εύρεση του τελικού συνδέσμου που υπάρχει μεταξύ αερίων και σχηματισμού αστεριών είναι το κλειδί για την κατανόηση της εξέλιξης των γαλαξιών. "

Οι αστρονόμοι ελπίζουν επίσης ότι η έρευνα του προγράμματος LEGUS θα βοηθήσει στην ερμηνεία της θέασης των πιο μακρινών γαλαξιών. Οι πιο απομακρυσμένοι γαλαξίες τείνουν να έχουν τα μήκη κύματος εκπομπής υπεριώδους ακτινοβολίας τους συμπιεσμένα σε υπέρυθρη ακτινοβολία εξαιτίας της διαστολής του σύμπαντος. Τα δεδομένα που υπάρχουν στους καταλόγους για τα άστρα και τα αστρικά σμήνη σε αυτούς τους γειτονικούς γαλαξίες, θα βοηθήσουν ώστε να ανοίξει ο δρόμος για αυτό που θα δούμε με το επερχόμενο παρατηρητήριο υπερύθρων της NASA, το περίφημο διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb, το οποίο αναπτύχθηκε σε συνεργασία με τον ΕΟΔ (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος) και τον Οργανισμό Διαστήματος του Καναδά (CSA) δηλώνει η Sabbi. 

Το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb θα είναι σε θέση να παρατηρήσει την υπέρυθρη λάμψη των νεαρών αστεριών τα οποία είναι παγιδευμένα μέσα σε σκονισμένα αστρικά "κουκούλια", και τα οποία δεν μπορούν να παρατηρηθούν σε εικόνες ορατού και υπεριώδους φωτός "Το ΔΤ  James Webb θα είναι σε θέση επίσης να παρατηρήσει πώς ο αστρικός σχηματισμός εξαπλώνεται πάνω από ένα γαλαξία", συνεχίζει η Sabbi. "Αν έχετε πληροφορίες σχετικά με τις ιδιότητες του αερίου, μπορείτε πραγματικά να συνδέσετε τα στοιχεία αυτά και να δείτε πού, πότε και πώς λαμβάνει χώρα η δημιουργία των αστεριών".

Από τον Lee Cavendish


……………….*………………..
Ενημερωθείτε για θέματα Αστρονομίας και Επιστήμης στις ομάδες μας στο Facebook:


Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα μπλε γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.
 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

 Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com  . Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 

Για την ομάδα : @Aratosastronomy

Ο μυστηριώδης " Ένατος πλανήτης"

Το ηλιακό μας σύστημα μπορεί να έχει και πάλι εννέα πλανήτες. Όχι, δεν καταλάβατε σωστά, ο Πλούτωνας δεν επιστρέφει. Αντίθετα, ο νέος υποψήφιος έχει τη μορφή ενός μυστηριώδους πλανήτη που αν και ακόμα δεν έχει επίσημα ανακαλυφθεί, εν τούτοις εικάζεται ότι ίσως να κρύβεται βαθιά στα εξώτερα μέρη του ηλιακού μας συστήματος.



Παρά την αόριστη φύση του, αυτά είναι τα όσα γνωρίζουμε για αυτόν τον πιθανά υπαρκτό πλανήτη.

Από πού ξεκίνησαν όλα;

Η ιστορία αρχίζει με ένα άλλο ουράνιο αντικείμενο: το 2015BP519, όπως περιγράφεται σε σχετική εργασία που δημοσιεύθηκε στο arXiv. Η ομάδα ερευνητών σημειώνει ότι το αντικείμενο, που ταξινομείται ως "Ακραίο Μεταποσειδώνιο Αντικείμενο (Extreme Trans-Neptunian Object)" λόγω του μεγέθους και της απόστασης από τον Ήλιο, βρίσκεται στο ραντάρ της ομάδας από το 2014.



Η ομάδα του προγράμματος Dark Energy Survey Collaboration 

Πώς ανακάλυψαν τον 2015BP519 ;

Η τεράστια ομάδα αστρονόμων που ασχολείται με το θέμα αυτό, πέρασε 1.110 ημέρες παρακολουθώντας την τροχιά του 2015BP519 (που εδώ που τα λέμε θα πρέπει να δηλωθεί ως πλανήτης παίρνοντας μια ονομασία από ίσως από μία Ελληνική ή Ρωμαϊκή θεότητα, και όχι με μία δέσμη από αριθμούς και γράμματα) ως μέρος του προγράμματος Dark Energy Survey Collaboration χρησιμοποιώντας μια εικονογραφική συσκευή ειδικά για την σκοτεινή ενέργεια σε ένα αστεροσκοπείο στη Χιλή. Το αντικείμενο BP519  τράβηξε την προσοχή τους επειδή έχει μια περίεργη τροχιά.




Το σχήμα δείχνει τις τροχιές των απομακρυσμένων, Ακραίων Μεταποσειδώνιων Αντικείμενων (TNOs), που εδώ ορίζονται ως αντικείμενα με ημι-κύριους άξονες μεγαλύτερους από 250 A.Μ. και αποστάσεις στο περιήλιο τους μεγαλύτερες από 30 A.Μ. Η τροχιά του πρόσφατα ανακαλυφθέντος ΑΜΑ, 2015  2015BP519 , απεικονίζεται με κόκκινο χρώμα. Δείτε την τρισδιάστατη εικόνα αλληλεπίδρασης εδώ: https://smillholland.github.io/BP519/
Πηγή εικόνας: https://twitter.com/planettreky



Παράξενο το πώς κινείται

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το αντικείμενο  2015BP519 ταξιδεύει περίπου 450 φορές την απόσταση μεταξύ του Ήλιου και της Γης (Α.Μ.) και έχει επίσης την πιο κεκλιμένη τροχιά από οποιουδήποτε γνωστού  Ακραίου Μεταποσειδώνιου Αντικειμένου, καθώς επίσης και ότι κινείται σχεδόν κάθετα προς τους υπόλοιπους πλανήτες και αντικείμενα του ηλιακού μας συστήματος.


Αυτή η περίεργη αυτή τροχιά είναι μια ανωμαλία στο ηλιακό μας σύστημα.


Τι σχέση έχουν όλα αυτά με τον ένατο πλανήτη;

Αυτή η τροχιά, σύμφωνα με τους ερευνητές, μπορεί να προκληθεί από τη βαρυτική επίδραση ενός πολύ μακρινού ενάτου πλανήτη, και ο οποίος θα πρέπει να είναι τέσσερις φορές μεγαλύτερος από το μέγεθος της Γης, και δέκα φορές πυκνότερος. Χωρίς έναν τέτοιο πλανήτη, η συμπεριφορά του  2015BP519 ξεχωρίζει, και οι ερευνητές δεν μπορούσαν να βρουν ένα μοντέλο που να τον αντιπροσώπευε. Αλλά η περίεργη κλίση της διαδρομής του μέσα στο διάστημα εξηγείται από τα υπάρχοντα μοντέλα και τις υποθέσεις για τον πλανήτη με τον αριθμό 9.

Αλλά δεν υπάρχει κάτι χειροπιαστό;

Όχι ακριβώς. Εάν ανακαλυφθούν στο μέλλον περισσότερες επικλινείς τροχιές, τότε μόνο θα παγιωθεί η ιδέα ότι κάποιο ογκώδες αντικείμενο εκεί έξω ασκεί μια μεγάλη βαρυτική δύναμη πάνω σε αντικείμενα στο εξώτερο ηλιακό σύστημα. Οι ερευνητές που παρακολούθησαν το αντικείμενο 2015BP519 υποψιάζονται ότι αρχικά είχε μια φυσιολογική τροχιά, η οποία για κάποιο λόγο απευθυγραμμίστηκε εξαιτίας του ένατου πλανήτη ή του πλανήτη 9 αν προτιμάτε.   

Αυτό δεν σημαίνει ότι υπάρχει οπωσδήποτε ένας νέος ένατος πλανήτης (συγγνώμη και πάλι, οπαδοί του Πλούτωνα) εκεί έξω. Αλλά ακόμα κι αν υπάρχει, θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να τον εντοπίσουμε, μιας και είναι τόσο μακριά μας. Φανταστείτε ότι ένας χρόνος πάνω σε αυτό τον πλανήτη πιθανόν να διαρκεί από 10 έως 20 χιλιάδες Γήινα χρόνια. Δεδομένου ότι γνωρίζουμε μαθηματικά για το πώς λειτουργεί το ηλιακό σύστημα, είναι πιθανό ότι υπάρχει κάτι εκεί έξω που επηρεάζει τις τροχιές των ουράνιων αντικειμένων όπως ο 2015BP519.

Αρθρογράφος: Dan Robitzski - @danrobitzski

……………….*………………..
Ενημερωθείτε για θέματα Αστρονομίας και Επιστήμης στις ομάδες μας στο Facebook:


Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα μπλε γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.
 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

 Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com  . Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 


Για την ομάδα : @Aratosastronomy
ΑΠΟ: Dan Robitzski
Ιστοσελίδα - @danrobitzski

Δευτέρα, 21 Μαΐου 2018

Το ανθρώπινο σώμα δεν είναι φτιαγμένο έτσι ώστε να είναι δυνατή η τεκνοποίηση στον πλανήτη Άρη - Γι 'αυτό ας αλλάξουμε το ...DNA μας

Το να γεννηθεί ένα μωρό στη Γη; ....Δεν είναι πάντα και τόσο διασκεδαστικό (έχουμε: πρωινούς εμετούς, πρησμένα πόδια, και στο τέλος ο τοκετός με όλα τα..."παρελκόμενα").


Το να γεννηθεί ένα μωρό στον πλανήτη Άρη, όμως; Αυτό μπορεί να είναι εξαιρετικά αδύνατο - εκτός και αν είμαστε πρόθυμοι να επεξεργαστούμε και να "διορθώσουμε"το DNA μας. Αυτή η είδηση έρχεται με ...αβρότητα από μια νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στον ιστότοπο Scince direct /Futures από ερευνητές του Πανεπιστημίου Πληροφορικής και Διαχείρισης (University of Information Technology and Management) στην Πολωνία.

Κατά πρώτον, ας επανεξετάσουμε τα δύο βασικά ζητήματα όσο αναφορά την αναπαραγωγή στον Κόκκινο Πλανήτη:

. Ακτινοβολία. Επειδή η ατμόσφαιρα του Άρη είναι πολύ λεπτή, η κοσμική ακτινοβολία αποτελεί απειλή για τους ανθρώπους στην επιφάνεια του - καθώς φυσικά και για όλα τα ανθρώπινα έμβρυα. Οι ερευνητές σημειώνουν κάτι τέτοιο θα μπορούσε να προκαλέσει προβλήματα στην εμβρυϊκή ανάπτυξη. Οι μελλοντικοί άποικοι θα βιώσουν επίσης αυξημένη έκθεση στην κοσμική ακτινοβολία κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τους στον Άρη, γεγονός που θα μπορούσε να επηρεάσει την ικανότητά τους να αναπαράγονται. "Η ακτινοβολία είναι γνωστό ότι είναι επιβλαβής για τους ενήλικες και ειδικά για τα αναπαραγωγικά κύτταρα, την ανάπτυξη των εμβρύων, και θεωρείται ήδη σημαντικός κίνδυνος για την υγεία των αστροναυτών", επισημαίνουν οι ερευνητές.

. Μικροβαρύτητα. Η έκθεση σε μικροβαρύτητα -σε συνθήκες δηλαδή όπου η βαρύτητα είναι μικρότερη σε ένταση από τη Γη-, τόσο κατά τη διάρκεια του ταξιδιού όσο και πάνω στον Κόκκινο Πλανήτη, είναι ένα άλλο ανησυχητικό θέμα... Γνωρίζουμε ήδη ότι μπορεί να προκαλέσει απώλεια οστικής μάζας, να επηρεάσει τα επίπεδα των υγρών στα μάτια, καθώς και τη σπονδυλική στήλη των αστροναυτών, οδηγώντας ακόμα και σε απώλεια όρασης.

Υπάρχει ακόμα μια σειρά από άλλα πιθανά ζητήματα υγείας τα οποία σχετίζονται με το διαστημικό ταξίδι όπως : Ανοσοκαταστολή (immunosuppression), αλλαγές στο νευρικό σύστημα, απώλεια ακοής. Για το ανθρώπινο σώμα η αναπαραγωγή στον Άρη είναι μια πολύ δύσκολη υπόθεση αν όχι αδύνατη...

Συνεπώς, τι πρέπει να κάνουν στις δύο ανθρώπινες αποικίες του Άρη οι μελλοντικοί άποικοι αν θέλουν να δημιουργήσουν εκεί τις οικογένειές τους; Ίσως να χρειαστεί ένα ..."τσίμπημα", μια μικροδιόρθωση στο DNA τους έτσι ώστε να είναι λίγο λιγότερο..."ανθρώπινο".

Στην σχετική τους εργασία (paper), οι ερευνητές σημειώνουν τη δυνατότητα χρήσης του CRISPR (είναι μια οικογένεια ακολουθιών DNA σε βακτήρια και αρχαία) στον γενετικό μηχανισμό των ανθρώπων για να ξεπεραστούν τα εμπόδια αυτά στην αναπαραγωγή. Αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα τη "ειδοπλασία του Homo Sapiens - speciation of Homo Sapiens", ουσιαστικά δηλαδή ένα νέο είδος ανθρώπου, που ανοίγει ένα εντελώς νέο σύνολο ηθικών, δεοντολογικών ζητημάτων που η παγκόσμια κοινότητα θα πρέπει να αντιμετωπίσει.

Ακόμα είναι νωρίς. Δεν είναι ότι προσπαθούμε να κάνουμε το ζήτημα της ανθρώπινης αναπαραγωγής στον Άρη να συμβεί αύριο. Έχουμε ακόμα αρκετό χρόνο για να διερευνήσουμε τις πιθανές επιπτώσεις της ζωής εκτός Γης πάνω στην αναπαραγωγή, και αυτό ακριβώς είναι που προτείνουν οι ερευνητές.

Σημειώνουν (οι ερευνητές) την ανάγκη για μελέτες σχετικά με τον αντίκτυπο της μειωμένης βαρύτητας στην παραγωγή αρσενικών και θηλυκών αναπαραγωγικών κυττάρων, καθώς και της κύησης και της διαδικασίας του τοκετού. Ίσως ακόμη να χρειαστεί να εξεταστεί η προσπάθεια αναπαραγωγής του ανθρώπου στη Σελήνη ή σε ένα διαστημικό σταθμό αντί στον ίδιο το Κόκκινο Πλανήτη.

Προς το παρόν, το θέμα της αναπαραγωγής παραμένει μόνο ένα από τα πολλά θέματα που θα χρειαστεί να αντιμετωπιστεί πριν "πλησιάσει" η υλοποίηση ενός αποικισμού στον του Άρη. Καλό θα ήταν  βέβαια είναι να είμαστε προετοιμασμένοι, ίσως πρέπει απλά να αντιμετωπίσουμε πρώτα την εκδοχή του να στείλουμε πρώτα τον άνθρωπο στον μακρινό κόκκινο πλανήτη.

Δείτε σχετικά βίντεο: 




 --------------------*--------------------


Ενημερωθείτε για θέματα Αστρονομίας και Επιστήμης στις ομάδες μας στο Facebook:

Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα μπλε γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.
 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com  . Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 

Για την ομάδα : @Aratosastronomy

Κυριακή, 20 Μαΐου 2018

Ένας χάρτης που δείχνει πόσο λίγα γνωρίζουμε για τον Γαλαξία μας.

Λοιπόν... νομίζετε ότι γνωρίζετε τον Γαλαξία μας ; Μάλλον όχι. 

Αυτός ο νέος χάρτης του Γαλαξία μας από τη NASA εμφανίζει τους εξωπλανήτες που έχουν ανακαλυφθεί μέχρι τώρα, υπολογίζοντας και το νεοεμφανιζόμενο εξωπλανήτη 13.000 έτη φωτός μακριά από τη Γη, που ονομάζεται OGLE-2014-BLG-0124L. Είναι περίπου στη μισή απόσταση από τον πιο μακρινό εξωηλιακό πλανήτη που έχει ανακαλυφθεί ποτέ, ενός από τους λίγους που ανακαλύφθηκαν πέρα ​​από την περιοχή του διαστημικού τηλεσκοπίου Kepler.


Η πλειοψηφία των εξωπλανητών που ανακαλύφθηκαν ήταν έργο του διαστημικού τηλεσκοπίου Κέπλερ, αλλά οι πολύ πιο μακρινοί που έχουν ανακαλυφθεί - όπως και ο πρόσφατος - οφείλουν την ανακάλυψή τους στη  μέθοδο του μικροεστιασμού. Όπως και στη περίπτωση του λεγόμενου "βαρυτικού φακού", όπου η βαρύτητα κάμπτει, στρεβλώνει αν θέλετε το διάστημα και το φως για να δημιουργήσει ένα φυσικό "μεγεθυντικό φακό " που μας επιτρέπει να βλέπουμε ακόμα πιο μακριά. Η μέθοδος του μικροεστιασμού (microlensing) βοηθά τους αστρονόμους να εντοπίζουν με ακρίβεια και άλλες βαρυτικές παραμορφώσεις στο διάστημα. Ωστόσο, αυτή η διαδικασία διεύρυνσης ενεργοποιείται όταν ένα αστέρι περνάει μπροστά από ένα πιο απομακρυσμένο αστέρι, καθιστώντας το χώρο γύρω από το μακρινό αυτό αστέρι πιο εύκολα παρατηρήσιμο.


Καλλιτεχνική απεικόνιση του πεδίου δράσης του διαστημικού τηλεσκοπίου Κέπλερ (κοντινό πλάνο),το οποίο αποδίδει το πως μπορεί να φαίνεται ο Γαλαξίας μας έξω από αυτόν. Ο Ήλιος μας απέχει περίπου 25.000 έτη φωτός από το κέντρο του Γαλαξία. Ο κίτρινος κώνος απεικονίζει την γειτονιά του γαλαξία μας όπου η αποστολή Kepler ερεύνησε για να βρει κατοικήσιμους πλανήτες. Εικόνα: Jon Lomberg.
Πηγή εικόνας : https://www.nasa.gov/mission_pages/kepler/multimedia/images/kepler-target-region-galaxy-closeup.html

--------------------*--------------------


Ενημερωθείτε για θέματα Αστρονομίας και Επιστήμης στις ομάδες μας στο Facebook:

Πηγή
Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα μπλε γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.
 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com  . Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 

Για την ομάδα : @Aratosastronomy